Wykluczenie społeczne oznacza sytuację, w której osoba jest celowo ignorowana, odrzucana lub wykluczana z grupy lub społeczności. Może się to przejawiać na różne sposoby, ale najczęściej obejmuje izolację, odrzucenie, szyderstwa, plotki czy manipulacje emocjonalne mające wykluczyć jednostkę. Jest to zachowanie agresywne i krzywdzące dla ofiary takich działań.
JAKIE SĄ FORMY WYKLUCZENIA?
– odrzucenie – osoba jest wyraźnie ignorowana lub niechętnie akceptowana przez innych. Może być pomijana w rozmowach, unikana lub niezapraszana na spotkania i wydarzenia,
– izolacja – osoba zostaje wyłączona z grupy lub społeczności. Inni mogą tworzyć zamknięte grupy, do których jednostki nie są zapraszane lub są wykluczane z istniejących interakcji,
– szyderstwa i upokorzenia – osoba jest poddawana szyderstwom, złośliwym uwagom lub publicznym upokorzeniom. Mogą to być: obraźliwe żarty, komentarze, które mają upokorzyć lub zranić emocjonalnie,
– manipulacje emocjonalne – dana osoba jest poddana manipulacjom mającym wywołać negatywne emocje i osłabić jej pewność siebie. Mogą to być: groźby, szantaże emocjonalne, manipulacje informacjami czy pogłoski,
– brak akceptacji i wsparcia – dana osoba nie otrzymuje żadnej formy akceptacji, wsparcia ani zrozumienia od innych. Jej potrzeby i uczucia są ignorowane lub bagatelizowane.
Jeśli ktoś doświadcza takiego wykluczenia, może odczuwać smutek, samotność, złość, frustrację lub bezwartościowość. Ważne jest, aby zwrócić uwagę na te sygnały i dawać wsparcie takim osobom w twojej klasie lub otoczeniu. Możesz też zgłosić to do osób dorosłych, takich jak: rodzice, nauczyciele, pedagodzy szkolni lub psycholodzy. Rozmowa z bliskimi osobami i skorzystanie z zewnętrznej pomocy może pomóc w radzeniu sobie z wykluczeniem i znalezieniu strategii zaradczych.
